Freddie Heineken
Het was 26-10-1991 toen ik aanbelde op het Weteringplantsoen om Freddy Heineken voor Televizier te portretteren. De deur ging niet open maar ik werd door een man achter mij benaderd. Op zijn vraag wat ik kwam doen, zei ik dat ik een afspraak met de heer Heineken had. Na contact met het 'hoogste gezag' via zijn walkie talkie loodste hij mij naar binnen. Ik realiseerde mij dat ik op de plek stond waar ruim 8,5 jaar eerder Freddy Heineken en zijn chauffeur Ab Doderer werden overmeesterd door o.a. Willem Holleeder.De journalist was al binnen en bij mijn binnenkomst keek Heineken mij schuin aan en vroeg of hij mocht raden welk sterrenbeeld ik had. Hij raadde hed goed en zij dat hijzelf ook een schorpioen was. Later begreep ik dat al mijn antecedenten al nagetrokken waren.Een week na plaatsing werd ik door Heineken gebeld. Hij vond de foto’s zo mooi dat hij er wat wilde uitzoeken. We maakten een afspraak voor de donderdagavond in mijn studio.Woensdagavond werd er aan de deur gebeld door een grote vent. Het was de chauffeur van Heineken die “Even kwam kijken hoe hij morgenavond moest rijden”.De volgende avond kwamen er twee geblindeerde auto’s mijn pad op. Heineken werd vergezeld door drie mannen. Het was steenkoud en ik wilde de mannen binnen laten, maar dat hoefde niet. Wij hebben 2 uur zitten borrelen en over fotografie gepraat, want hij was een echte fotoliefhebber. Toen hij mijn Hasselblad uitrusting zag zei hij: ”Het is wel mooi hoor, maar het is zo duur”. Hij vroeg of ik getrouwd was en of hij mijn vrouw dan even mocht zien. Ik liet hem in de woonkamer en stelde hem voor aan Erna, mijn vrouw. Hij keek over zijn halve leesbrilletje en knikte goedkeurend.Om 8 uur ging hij de deur uit en om 10 uur stond zijn chauffeur weer voor de deur met een grote groene doos met een ‘H’ er op. In die doos zaten alle dranken die door het concern werden verkocht.
Tweedimensionaal | Fotografie | Chemisch kleur onbewerkt
Reageer




